سرویس جهان مشرق - گزارش انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی که فردا ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ برگزار می‌شود، مهم ترین و حساس‌ترین رأی‌گیری‌های سال‌های اخیر این رژیم است. این انتخابات نخستین رأی‌گیری سراسری پس از شکیت سنگین هفتم اکتبر ۲۰۲۳ و جنگ‌های پس از آن به‌شمار می‌رود و در شرایطی برگزار می‌شود که دولت بنیامین نتانیاهو برای نخستین بار پس از دهه‌ها توانسته دوره کامل خود را با استفاده از بحران زایی، یعنی جنگ‌های مکرر به پایان برساند.
با این حال فضای سیاسی به‌شدت دو قطبی شده و آخرین نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد هیچ‌یک از دو اردوگاه اصلی، یعنی حامیان نتانیاهو و مخالفان او، به اکثریت ۶۱ کرسی از ۱۲۰ کرسی پارلمان نخواهند رسید.
بر اساس نظرسنجی‌های نهایی شبکه‌های تلویزیونی اصلی اسرائیل، حزب یشار به رهبری گادی آیزنکوت با حدود ۲۲ تا ۲۳ کرسی در جایگاه نخست قرار دارد و حزب لیکود به رهبری نتانیاهو با ۱۹ تا ۲۱ کرسی دوم است. اردوگاه مخالفان که شامل حزب یشار، ائتلاف بنت و لاپید، حزب دموکرات‌ها و حزب اسرائیل بیتنو می‌شود، در مجموع بین ۵۲ تا ۵۶ کرسی پیش‌بینی می‌شود.
در مقابل، اردوگاه نتانیاهو متشکل از لیکود، شاس، حزب یهودیت تورات متحد، حزب قدرت یهود و حزب صهیونیسم مذهبی حدود ۴۸ تا ۵۳ کرسی دارد. احزاب عربی یعنی فهرست مشترک و رعام نیز روی هم ۱۳ تا ۱۶ کرسی خواهند داشت و می‌توانند نقش تعیین‌کننده‌ای بازی کنند. آستانه انتخاباتی ۳٫۲۵ درصد هم باعث شده سرنوشت چند حزب کوچک نزدیک به این خط، بر توزیع نهایی کرسی‌ها اثر بگذارد.
در نظام انتخاباتی تناسبی رژیم صهیونیستی هیچ حزبی تاکنون به‌تنهایی اکثریت نیاورده و تشکیل دولت همیشه نیازمند مذاکرات ائتلافی پیچیده بوده است. پس از اعلام نتایج رسمی که حدود چهارم نوامبر انتظار می‌رود، رئیس‌جمهور با نمایندگان احزاب مشورت می‌کند و فردی را که بیشترین شانس تشکیل دولت را دارد مأمور این کار می‌سازد. این فرد معمولاً ۲۸ روز فرصت دارد و در صورت نیاز می‌تواند ۱۴ روز دیگر نیز تمدید بگیرد. در چنین فضایی چند مسیر اصلی پیش روی سیاستمداران قرار دارد.
یکی از این مسیرها ادامه حضور نتانیاهو در قدرت است. هرچند اردوگاه او در بیشتر نظرسنجی‌ها از حد نصاب کوتاه‌تر است، اما امکان دارد با جذب حمایت احزاب کوچک‌تر یا جابه‌جایی‌های غیرمنتظره در آرا به اکثریت برسد.
شرکای سنتی او یعنی احزاب مذهبی و راست‌گرا همچنان پایگاه اصلی‌اش را تشکیل می‌دهند، هرچند اختلاف بر سر موضوع خدمت سربازی جوانان مذهبی در ماه‌های اخیر تنش‌هایی ایجاد کرده است.
مسیر دیگر تشکیل دولتی به رهبری مخالفان است. چهار حزب اصلی مخالف نتانیاهو پیش‌تر توافق همکاری امضا کرده‌اند و آیزنکوت به‌عنوان چهره مرکزی و محتمل‌ترین نامزد نخست‌وزیری این اردوگاه شناخته می‌شود. نفتالی بنت نیز به‌دلیل سابقه نخست‌وزیری گزینه‌ای دیگر است. با این حال رسیدن این اردوگاه به ۶۱ کرسی بدون حمایت بیرونی دشوار به‌نظر می‌رسد.
اینجاست که نقش احزاب عربی پررنگ می‌شود. حزب رعام که پیش‌تر تجربه حضور در دولت را داشته، بار دیگر آمادگی همکاری اعلام کرده است. فهرست مشترک نیز از امکان ارائه حمایت خارجی بدون پیوستن به دولت سخن گفته است.
با وجود این، بسیاری از رهبران مخالفان از جمله خود آیزنکوت هرگونه ائتلاف رسمی با احزاب عربی را رد کرده‌اند، زیرا بخش قابل توجهی از افکار عمومی به دلیل شکست ۷ اکتبر، نسبت به چنین همکاری‌هایی با احزاب عربی حساسیت دارد. نتانیاهو نیز در تبلیغات خود روی همین موضوع تمرکز کرده است.
اگر هیچ‌یک از دو اردوگاه نتواند اکثریت را به‌دست آورد، احتمال تشکیل دولت اقلیت مطرح می‌شود. در این حالت دولت بدون داشتن ۶۱ کرسی رسمی، با حمایت موردی یا عدم مخالفت احزاب عربی به کار خود ادامه می‌دهد. چنین دولتی از ابتدا شکننده خواهد بود.
گزینه دیگر دولت وحدت ملی است که در آن بخشی از اردوگاه نتانیاهو و بخشی از مخالفان با یکدیگر ائتلاف کنند. سابقه چنین دولت‌هایی در اسرائیل وجود دارد و برخی گزارش‌ها حاکی از تلاش‌های پشت‌پرده برای فراهم کردن زمینه آن است. در چارچوب چنین توافقی حتی امکان تقسیم دوره نخست‌وزیری میان دو رهبر نیز وجود دارد.
در نهایت اگر مذاکرات به بن‌بست کامل برسد، رژیم صهیونیستی بار دیگر به سمت انتخابات زودهنگام سوق داده خواهد شد. در فاصله سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ صهیونیست‌ها در این رژیم پنج بار پای صندوق رأی رفتند و تجربه آن دوره هنوز زنده است.
در چنین شرایطی نتانیاهو به‌عنوان نخست‌وزیر سرپرست در قدرت باقی می‌ماند. عواملی مانند میزان مشارکت رأی‌دهندگان به‌ویژه در میان شهروندان عربی و پایگاه راست، عملکرد احزاب کوچک و تحولات امنیتی لحظه‌ای می‌توانند مسیر نهایی را تغییر دهند.
با توجه به نزدیک بودن دو اردوگاه اصلی در نظرسنجی‌ها، محتمل‌ترین سناریو در حال حاضر بن‌بست نسبتاً طولانی در مذاکرات ائتلافی و افزایش احتمال تشکیل دولتی شکننده یا در نهایت برگزاری انتخابات دوباره است.
تجربه سال‌های اخیر نشان داده نظام سیاسی رژیم صهیونیستی در شرایط قطب‌بندی شدید به‌سختی می‌تواند به اجماع پایدار برسد و فردا تنها نقطه آغاز یک فرآیند پیچیده سیاسی خواهد بود که ممکن است هفته‌ها یا ماه‌ها ادامه پیدا کند.
لازم به ذکر است که نتانیاهو در روزهای پایانی تبلیغات انتخاباتی به‌شدت روی موضوع ایران و جنگ‌های قبلی با آن تمرکز کرده است. او وعده «تمام کردن کار» و حتی سرنگونی نظام ایران را تکرار می‌کند و اعلام کرده است که دستور این کار را به ارتش و موساد داده، و هشدار می‌دهد که ایران و نیروهای متحد آن در منطقه ممکن است برای اخلال در انتخابات دست به حمله بزنند. پیام اصلی این یاوه‌گویی‌های نتانیاهو این است که فقط او می‌تواند این تهدید را برای همیشه از بین ببرد و تغییر رهبری، دستاوردهای نظامی قبلی را به خطر می‌اندازد.
این موضوع برای پایگاه رأی خود او (ائتلاف راست و مذهبی) نیز اولویت بالایی دارد. در نظرسنجی کانال ۱۲، جنگ با ایران برای رأی‌دهندگان بلوک نتانیاهو با ۲۱ درصد در صدر مسائل اصلی قرار گرفته است و برای افکار عمومی جبهه مخالفان نتانیاهو نیز این مسئله اهمیت زیادی دارد. از این رو، نخست‌وزیر جنایتکار رژیم صهیونیستی پرونده ایران را کارت پیروزی اصلی خود در انتخابات پیش‌رو و یا دورهای بعدی انتخابات می‌داند و مخالفان نیز نسبت به جنگ‌افروزی ناگهانی وی برای بدست آوردن امتیازات انتخاباتی هشدار می‌دهند.
